Gaussian Splatting - przyszłość wirtualnych spacerów?

W panoramie możesz rozejrzeć się po pokoju z miejsca, w którym stał aparat. Co się stanie, jeśli zechcesz przesunąć się o krok, żeby zobaczyć bok fotela? Do odtworzenia takiego widoku potrzeba informacji o scenie z kilku stron. Jedną z metod, które na to pozwalają, jest 3D Gaussian Splatting.
Czym jest Gaussian Splatting?
Z serii zdjęć wykonanych z różnych pozycji wyznacza się położenie aparatów i początkowy zbiór punktów. Scena jest następnie reprezentowana za pomocą wielu drobnych elementów o określonym położeniu, kształcie, kolorze i przezroczystości. Program dopasowuje je tak, żeby obraz z kolejnych perspektyw odpowiadał fotografiom. Podczas oglądania łączy ich wkład w widok, który zależy od położenia obserwatora. Przykłady scen i porównania perspektyw opublikowali autorzy metody 3D Gaussian Splatting.
Kiedy różnica jest widoczna w spacerze
Dobrym przykładem jest rzeźba w galerii. W panoramie wykonanej przed rzeźbą możesz przybliżyć jej front. Model opracowany ze zdjęć wykonanych również z boku pozwala zmienić punkt obserwacji i zobaczyć relację eksponatu z tłem. Jeśli fotograf zarejestrował wyłącznie front, jakość widoku z tyłu będzie ograniczona.
Co sprawdzić przed wyborem technologii
Na krótkim fragmencie obiektu warto sprawdzić trzy rzeczy - wygląd drobnych detali, płynność ruchu na docelowym telefonie i zachowanie obrazu przy granicy sfotografowanego obszaru. Dobre wrażenie przestrzenne nie jest podstawą do deklarowania dokładności pomiarowej. Jeśli celem prezentacji jest czytelny opis eksponatów lub szkolenie z ustaloną trasą, warto zestawić próbkę modelu ze spacerem panoramicznym 3DVista. O wyborze powinno decydować to, co odbiorca ma móc zobaczyć lub zrobić. Przykładem innego zastosowania technologii immersyjnej jest Prezentacja hotelu poprzez wirtualny spacer Matterport: jak to działa?.
